morderstwo

- Czasami 6-letni syn Tomka wpatruje się w zdjęcie taty. Zapytał mamę: a co, jeśli źli ludzie zabiją też ciebie? Boli mnie, że ma przed sobą całe życie, a już nigdy nie porozmawia ze swoim ojcem - mówi Wirtualnej Polsce dr Rafał Solecki, brat Tomasza Soleckiego, lekarza ortopedy brutalnie zamordowanego przez pacjenta.

Boję się, że niedługo stracę mowę, a muszę to wreszcie głośno powiedzieć. Proszę pana, dwóch ludzi zostało niewinnie skazanych. Zabójcą był mój mąż.

- Pamiętam, jak krzyczę "Ona ma broń!". Mój mąż wybiega z ubikacji, zostaje postrzelony po raz pierwszy. Dla mnie jest drugi pocisk, który przebija szyję na wylot. I słyszę chlupanie krwi o podłogę. Jakby ktoś wylewał wodę z butelki.

Nie żyją dwie kobiety. Na dożywocie został skazany ich mąż, a jego znajomą, zamieszaną w sprawę, uznano za niepoczytalną. Możliwe, że prawdziwa sprawczyni zbrodni nadal jest wolna. Tę niepokojącą myśl podsuwają mi dziennikarze Martin Johnson i Anton Berg. To oni po 16 latach powrócili do wydarzeń z Knutby.

Byli w radiowozie, gdy usłyszeli: "Panowie, musicie wybrać się na małą wycieczkę". Dwóch żółtodziobów z komendy i ich pierwszy zgon. Jeden z nich po latach napisze: "Pierwsze macanko trupa to jednak wydarzenie".

Policjant prewencji zawsze pamięta o pierwszym trupie i pierwszym rozlewie krwi. Jakub Gończyk nazywa to wprost: rzeźnia, ubojnia. - Mam wrażenie, że krew ofiary takiej zbrodni inaczej pachnie od krwi samobójcy – mówi w rozmowie z WP autor książki "Pies" i bloga "Psia perspektywa".

Policjant pod przykrywką: "Gangster mówił mi w twarz, jak torturowałby tajniaka. Cena tej pracy jest zbyt wysoka".

Wrześniowe popołudnie. Chociaż to zima, tropikalny klimat nie pozwala zapomnieć, gdzie mieszkam. Przylepiam się do skórzanego siedzenia wygodnej terenówki. Prowadzonej przez żonę żandarma.