ryszard szurkowski

Stadion jest pełny. Tłum wypatruje idola. Bohatera. Geniusza. Geniusz nie umie dryblować i strzelać goli, ma za to nieludzką siłę w nogach. Bohater porywa naród jak później Boniek, Deyna, Małysz czy Lewandowski. Idol umie genialnie jeździć na rowerze. 100 tysięcy ludzi na stadionie skanduje jego nazwisko. "Szurkowski!".

Telefon zadzwonił, gdy pani Iwona wsiadała do samochodu. "Ryszard miał wypadek i jest w szpitalu. To pewnie jakieś złamanie, więc się nie martw". – Intuicja podpowiedziała mi, że na pewno to coś poważnego. I miała rację.

Uprasza się o zaprzestanie bicia radzieckich towarzyszy. Było już jednak za późno. Widzom puściły hamulce. W końcu nasi kolarze znów wygrali w Wyścigu Pokoju.

Trzy tygodnie. Kilka tysięcy kilometrów. Wspinaczki na górskie szczyty i szalone zjazdy na złamanie karku. Wszystko to przygotowane dla blisko dwustu śmiałków, z których każdy musi wypruć żyły i z poświęceniem odegrać swoją rolę.

Jagna Marczułajtis czternaście razy zdobywała dla nas medale w snowboardzie. Na zwycięstwa zapracowała katorżniczą pracą. Tak, jak nasz wielki niegdyś kolarz, Ryszard Szurkowski, który uległ ciężkiemu wypadkowi. Czy wyjdzie z tego mocniejszy? Według Marczułajtis potrzebuje ogromnego wsparcia mentalnego.